دوبار در سال‌هاى 938 و 943 املاكى چند بر آستانه موقوف داشته كه اسناد آن را پس از اين در همين بحث خواهيم ديد « 1 » . از سندى مورخ 938 برمىآيد كه امير كمال الدين ملك بيك در پيرامون سال مزبور قناتى جهت مصارف آستانه احداث و آن را بر مزار شريف وقف نموده بود « 2 » . ميرزا شرف جهان حسينى قزوينى از رجال معروف اين دوره ، فرزند قاضى جهان حسينى وزير طهماسب نيز نزديك به نيمى از مزرعهء گناج از مزارع دهستان اقبال قزوين را بر اين مزار موقوف داشت « 3 » . به اجمال آن‌چنان كه به خصوص از اسناد دورهء صفوى « 4 » بر مىآيد آستانهء شاهزاده حسين در قرن دهم موقوفاتى بسيار يافته بوده و بيشتر اين موقوفات تا پايان آن دوره در اختيار متوليان آستانه بوده است . توليت آستانه در اين دوره نيز مقامى بزرگ بود . شاه طهماسب در سال 932 در نظر داشت سيد زين العابدين متولى مزار شاهزاده حسين را به رسالت نزد خواندگار روم ( پادشاه عثمانى ) به استانبول بفرستد « 5 » . شاه عباس نيز درويش بيك از سادات مرعشى قزوين را در سال 1020 همراه قاضى خان حسنى سيفى قزوينى صدر خويش به رسالت به دربار روم « 6 » و پس از آن در سال 1023 به دكن نزد نظام شاه « 7 » فرستاد . پيش از اينها شاه اسماعيل نيز قاضى ضياء الدين نور اللّه

--> ( 1 ) . اسناد شمارهء 7 و 8 و 9 . ( 2 ) . سند شمارهء 7 همين‌جا . ( 3 ) . سند شمارهء 48 . ( 4 ) . از باب نمونه فرمان مورخ رجب 944 شاه طهماسب كه در بخش اسناد به شمارهء 10 خواهد آمد ديده شود . ( 5 ) . تذكرهء شاه طهماسب : ص 13 چاپ 1343 ( ه . ق ) برلين . ( 6 ) . تاريخ عالم‌آراى عباسى 2 : 849 . ( 7 ) . همان مأخذ 2 : 866 و 951 .